Bóg mojego dzieciństwa #2 - wyróżnienie

Jakiego Boga pamiętam z dzieciństwa? Boga, który zasługuje na szacunek. Moja pamięć o Bogu sięga najdalej do pierwszej Komunii świętej. Pamiętam swoje skupienie i powagę z jaką potraktowałam ten sakrament. To był wielki dzień. Na każdym zdjęciu mam złożone ręce, czy to zdjęcie grupowe, czy z mniejszą ilością osób, czy w momencie, gdy córka kolegi taty robi mi rogi nad głową, moja twarz rozświetla to "coś", myślę, że tym czymś było zbliżenie się do Boga w tym dniu. Miałam potrzebę podkreślenia wagi tej uroczystości. W mojej książeczce od pierwszej komunii było miejsce do uzupełnienia " w dniu przyjęcia pierwszej komunii świętej cieszyłam się bo... moja odpowiedź to: "Pan Jezus będzie teraz ze mną bliżej sercem". Był więc Kimś. Kto może być blisko.

Pamiętam Boga jako kogoś kto na pewno mnie pocieszy w smutkach, komu mogłam ufać i wszystko powiedzieć w zaciszu mojego pokoju. Dawał mi przedziwną pewność, że dziadek, który odszedł, gdy miałam 5 lat, a którego bardzo kochałam, na pewno jest w niebie i stamtąd troszczy się o mnie. Adresowałam kartki na Niebo. 

Paulina