Wprowadzenie do modlitwy. II niedziela Wielkiego Postu

+

Jezus pragnie się z tobą spotkać. Nie odwracaj się od Niego. Bądź przy nim. Odpowiedź na zaproszenie Jezusa. Znajdź wygodne miejsce, postaraj się, aby wokół ciebie panowała cisza. Oddal od siebie wszystkie sprawy dnia codziennego i zatop się w miłości Jezusa.

OBRAZ: Wyobraź sobie, że jesteś uczestnikiem tej sceny. Widzisz Jezusa, który rozmawia z Mojżeszem i Eliaszem, rozstępujące się niebo, słyszysz głos samego Boga, słyszysz głos Stwórcy.

PROŚBA: Proś w tej modlitwie o pogłębienie relacji z Jezusem, o bliską więź z Nim

1. „Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba oraz brata jego, Jana, i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno.”

Wiele religii miało lub ma swoje góry święte. W Starym Testamencie były nimi np. Synaj, Syjon, czyli Jerozolima. Niektóre wydarzenia z życia Jezusa miały miejsce również na górze: przemienienie, Kazanie na Górze, Golgota. Wiara chrześcijańska nie jest związana z jakąś konkretną górą, bo takiej Jezus nie wskazał. Góra jest symbolem potęgi, wielkości i wierności Boga. Góra przypomina wszechmoc Boga, która może nas zmiażdżyć, ale również cudownie ratować i ochraniać. W Starym Testamencie ludzie chętnie modlili się na wzniesieniach, ponieważ tam odczuwali bliskość Boga.

Jezus wyszedł na górę – podjął trud wędrówki, by spotkać się na modlitwie ze swoim Ojcem. Czy Ty pragniesz spotkania ze swoim Ojcem w Niebie? Czy się modlisz? Czy podejmujesz trud nawiązania kontaktu z Bogiem? Życie doczesne tak bardzo nas zajmuje, a często męczy. Czy szukasz ukojenia w Bogu? Bóg jest tak samo twoim Ojcem i pragnie być przy tobie w każdej trudnej i radosnej chwili twojego życia.

2. „Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z Nim.”

Jezus zapowiadając swą mękę, odsłonił przed Apostołami tylko jedną stronę, tę ciemną, swego posłannictwa mesjańskiego. Tu, na górze, odsłania jego drugą stronę, tę chwalebną i jasną. Obie są nierozłączne w Jego świadomości i w Jego życiu. Już teraz w drodze ku śmierci pozwolił na krótką chwilę, aby zajaśniała chwała Jego przyszłego zmartwychwstania. Jak błyskawica, która rozjaśnia ciemności, tak zajaśniała w Nim chwała Boża i oświetliła całą drogę Jego życia. W świetle krzyża i przemienienia, a później zmartwychwstania uczniowie powinni widzieć wszystkie wydarzenia z Jego życia.

3. „Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza». Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!» Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli. A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: «Wstańcie, nie lękajcie się!» Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im, mówiąc: «Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie».”

Znakiem obecności Boga na Górze Przemienienia jest obłok, który go jednocześnie objawia i zasłania. Na tej górze On sam potwierdza Apostołom, że ich Mistrz jest Mesjaszem i Synem Bożym. Mówi im, że mają go słuchać.

Bóg dał nam Jezusa, abyśmy Go słuchali. Jezus jest dla nas darem od Boga. Czy dostrzegasz w tym wielkość? Czy dostrzegasz w tym ogromne zatroskanie Boga o ciebie, o każdego człowieka? Czy czujesz się kimś wyjątkowym? Jeśli nie, to wiedz, że powinieneś, bo jesteś dzieckiem Boga i On sam chce Ci wskazywać drogę, którą masz iść w życiu. Słuchając Jezusa masz pewność, że droga którą wybierasz, jest najlepsza z możliwych.

Na koniec tej modlitwy porozmawiaj jeszcze raz z Jezusem w szczerości – proś, dziękuj, przepraszaj.

Odmów modlitwę „Ojcze nasz”

+